środa, 3 sierpnia 2016

Wujkuuu...

"Wujkuuu! A będę mogła siedzieć przy oknie?" No pewnie, przecież to właśnie Twoje miejsce. "Ale fajnie! Dziękuję! A te chmury naprawdę wyglądają jak bita śmietana. A tutaj są całe białe, gdy od spodu takie ciemne. I tu postrzępione a tam gładkie. Dlaczego, wujku?"

"Wujkuuu, a co Ty właściwie robisz? No, jaki jest Twój zawód? Aha... No już, wystarczy. Rozumiem przecież. Nie jestem przecież taka mała!"

"Uff, już myślałam, że dadzą mi kolorowanki. Jak jakiemuś dziecku. No, pięknie. To tak niby zachowują się dorośli? A Wy mi chcieliście dać kolorowanki..."

"Wujkuuu, a przyjdziesz robić z nami zamek? Albo weźmiesz mnie na barana w morze? Gońmy tego morsa! To niesprawiedliwe. No, że on jest morsem i mu w takiej wodzie nie zimno. Aaaaa, już dosyć! Chcę na brzeg!"

"Woooow! Ile żelków! Nie, nie będę brać tyle, ile bym chciała. Musi zostac na inne dni, prawda? Tak przynajmniej się przekonamy, które nam smakują. Wujkuuu! A opowiesz mi o żelkach? No, co robiły, dokąd poszły lub popłynęły. Taka bajka. Ja wiem, że żelki nie chodzą i nie myślą. Ale możemy chyba założyć inaczej, prawda?"

"Wujkuuu, a dzisiaj też będzie o Żelkach? Ale fajnie! Już nie mogę się doczekać. Zobacz, pokolorowałam te wczorajsze herby. Przepraszam, że powiedziałam że nie umiesz rysować. Mi się one podobają. Tylko kto będzie mi opowiadał o Żelkach i rysował herby jak od Was wyjadę?"

"Nieee, bliżej nie chcę! Tam jest pajęczyna. Fuj, jak śmierdzi! Czy te wszystkie zwierzaki muszą tak śmierdzieć? Przepraszam, że tak mocno ściskam Twoją rękę, ale się trochę boję. Wiem, że sama chciałam iść do tych nietoperzy, ale się jednak boję."

"Wujkuuu! Dlaczego Ty tak dużo wiesz? A jak się pokazuje dinozaura? No, dawaj! Aaaaaa! Już dosyć! Nie, nie boję się, ale już go wystarczy."

"Fajnie było. To były moje najlepsze imieniny. Dziękuję, dziękuję!"

My też dziękujemy. I kochamy Cię, Robalu.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz